Ik kijk naar buiten. Miezerig weer, bah. Eindje rijden, leuk, maar liever met droog weer. Ik pak m’n tas en loop naar de auto. Als ik de achterklep open, loopt het water naar beneden en wordt de mouw van mijn jas nat.
Toch eens kijken of ik daar niet wat op kan vinden
Ik stap in, steekt de sleutel in het contact en draai hem om. Uit de speakers komt het geluid van Sky Radio, het favoriete station van A. Mijn eigen favoriete station zit helaas niet op de ether, ik behelp mij met CD’s.
Een usb-aansluiting zit ik ook al een poos over na te denken maar zo’n kabeltje is godsgruwelijk duur.
Er zitten druppels water en een waas over de zijramen. Ik laat ze zakken en weer omhoogkomen.
Ik weet al dat het maar beperkt helpt. Waarom raken die ramen de rubbers eigenlijk niet helemaal?
De snelweg op, mooie rechte weg, maar ik moet continu naar rechts corrigeren. Met winterbanden heb ik er iets minder last van.
Zal ik die laten zitten?
Een kwartier onderweg bedenk ik dat ik P. nog moet bellen. Net een nieuwe telefoon, bluetooth d’r op en voorbereiding inclusief spraakbesturing in de auto, wat wil een mens nog meer?
Aansluiten bijvoorbeeld. Al 3 keer geprobeerd, ik denk dat de verbinding met het oude toestel, nu in gebruik bij A., in de weg zit. Wanneer zal ik dat eens oplossen?
Nu onder Zwolle, na wat muziek wil ik Radio 1 er wel even op hebben. Dat kan ik dus vergeten, de radio scant maar 4 stations waaronder 1 geheime zender!
K-ontvangst. Dat punt moet echt op de lijst voor de garage
Op de terugweg naar huis besluit ik de toeristische route te nemen. Het is al iets later op de middag, onder de bomen is het vrij donker, verder nog vrij licht. De automatische verlichting springt aan en uit. Dat is denk ik vooral voor tegenliggers irritant, in de auto zelf schiet de verlichting van de navigatie continu van gedempt naar vol en weer terug. Verveeld zet ik de verlichting van auto naar continu aan en zet de navigatieverlichting wat feller.
Ik weet wel dat dit een luxeprobleem is, maar je moet je toch ergens aan ergeren.
Ik besef dat ik 5 jaar met een wil auto doen, maar na 4 jaar is het leuk rond te kijken.
Eigenlijk is het streven iedere 5 maand een nieuwe auto te rijden maar dat kan bruin niet trekken en mijn klanten vinden dat vast ook niet geslaagd. Deze tegenstelling zorgt er wel voor dat ik mij soms met voldoening erger. Wat kan ik nog meer bedenken? Ik kan de ramen niet met de sleutel in één keer bedienen, de demping is wel sportief maar niet comfortabel, het zicht is niet fantastisch.
Het laatste stukje kan nog weer over de snelweg. Het is al iets later geworden. Als ik via de lus van het klaverblad op de in-uitvoegstrook kom zie ik weinig verkeer en trek ik lekker ver door. Het geluid is niet comfortabel maar wel sportief. “Is dat wel goed?” zou A. zeggen. Mijn standaard antwoord luid “Ja hoor, hij vindt het wel leuk een keertje hard te lopen.” Het baasje niet minder trouwens. In een mum van tijd is de 160 bereikt, maar daar is de afslag al. Ik laat de auto uitvieren en ga weer helemaal volgens Het Nieuwe Rijden verder.
Een goed voornemen: je mag nog even blijven!
Geef een reactie