We zijn bezig met een verbouwing van ons kantoor. Daar komt nogal het één en ander bij kijken, zo moeten we ook aan noodverlichting aandacht besteden. Die dingen zitten toch wel doordacht in elkaar: een goede accu, 2 tl-lampjes. Die twee lampen zijn zelfs zo geschakeld dat als de ene het begeeft, de andere gaat branden. Als je snel naar buiten moet weet je ook bij stroomuitval de uitgang te vinden, het moet immers al raar lopen als allebei de tl-lampen het begeven hebben. Veiligheid voor alles.
Het deed mij denken aan een keer toen ik samen met mijn vader in de auto zat. Het zal 1986 zijn geweest, ik had pas mijn rijbewijs. We gingen een Mitsubishi Lancer EX uit ongeveer 1980 voorbij, waarvan anderhalve achterlicht brande. Anderhalve? Ja, de achterlichten van die auto waren (in 1980!) dubbel uitgevoerd. Daar kon de Kadett D van mijn pa nog een puntje aan zuigen met twee enkele blokjes achterop, laat staan het ‘78-er Kadett C exemplaar dat hij ook heeft gehad. “Kijk pa, veilig hè, die achterlichten”.
Behalve veilig vond en vind ik het ook heel fraai, zo’n groot verlicht blok als achterlicht, zelfs die halve. Wat dat betreft, laatst reed ik achter een exemplaar waarbij het leek dat twee verbrande blote billen boven de duinen uitstaken. Pas toen ik bij een afslag dichterbij kwam werd mij duidelijk welke Volksstammen ik daar mogelijk mee beledigde…. Nee, dan zijn de achterlichten van het kleine broertje Polo toch veel mooier. Zal ik nog even zeggen dat het verder prima auto’s zijn?
Evengoed, zo zeldzaam als het in 1980 was, zo gebruikelijk is het tegenwoordig, achterlichten die uit meer dan één deel bestaan. Met de steeds verder oprukkende led-technologie wordt de kans om met een geheel gedoofd achterlicht te rijden zelfs heel klein. Overigens met wisselend resultaat als het gaat om de vormgeving. Om het bij één merk te houden, Audi heeft zowel fraai gelijnde exemplaren die uit één geheel lijken te bestaan als stippellijntjes die mij doen denken aan afzichtelijke after-market montage.
De achterkant van de auto is wat verlichting betreft dus wel goed geregeld. Hoe zit het dan met de voorkant? Regelmatig kom ik auto’s tegen waarbij het dimlicht bij een van de koplampen stuk is. Vaak brandt daar stadslicht maar soms is zelfs dat afwezig. Ik geef dan (bijna) altijd een seintje met groot licht. Aan de ene kant denk ik “hoe kan je nou zo rijden”, aan de andere kant, misschien heeft 5 minuten daarvoor de lamp het wel begeven. Die zou dan meteen vervangen moeten worden maar we weten allemaal dat het bij veel auto’s niet zonder gereedschap kan (en soms niet zonder monteur).
Voor stadslicht hebben de fabrikanten dagrijverlichting uitgevonden, maar een kapot dimlicht? Hooguit gaat een lampje op het dashboard branden maar je moet het dimlicht gewoon zelf (laten) vervangen. Het moet toch een klein kunstje zijn voor die autofabrikanten om er ook voor te zorgen dat voor een kapot dimlicht een backupsysteem aanwezig is. Koppel er nog een waarschuwingssignaal aan wanneer van die backup gebruik gemaakt wordt en niemand heeft nog een excuus om met maar één goede lichtbundel te rijden.
Het moet de auto-industrie toch hun eer te na zijn dat ze op dit punt jaren achter lopen op de bouw…..
Geef een reactie