Oh nee, politie.
Wat zeg je?
Politie!
Ja, en??
Ik moet stoppen!!
Een gezellige middag bij broer/zwager R. Hij is jarig en aangezien hij tegenover het dorpshuis woont en voor een redelijk bedrag de zaal + bediening kan regelen houdt hij daar zijn “partijtje”. Leuk voor de kinderen is dat gebruik van de inpandige gymzaal ik inbegrepen. R., 48 geworden, heeft sinds kort een vriendin die net als hij gescheiden is. Zijn “verse” schoonfamilie zal er ook zijn, vriendin G. hebben we op een andere verjaardag al eens kennis mee gemaakt.
Net als G. blijken ook haar kinderen, twintigers al, uit het goede hout gesneden. Of, zal ik zeggen, in ieder geval uit hetzelfde hout als ons want van enige kilte is die middag geen sprake. Zelfs de gebietste sigaretjes buiten kunnen in de zon genoten worden, ondanks een magere 13 graden.
Ook de hapjes en drankjes zijn prima voor elkaar. De uitbaatster vraagt wat ik wil drinken. Ik: “Wat voor bier hebt u?” Ze kijkt mij enigszins verbaasd aan: “We hebben Heineken, dat is bier”, met de nadruk op bier. Ik begrijp, ander bier bestaat niet. Hoewel ik ook Grolsch en Palm ken berust ik in dit gerstenat dat mij overigens steeds beter smaakt naarmate de middag vordert.
R.’s kinderen zijn jonger, rond de tien. Die gaan ’s avonds weer naar hun moeder toe en dat vervoer is nog een punt. Moeders heeft ze wel gebracht maar kwam tot de ontdekking dat de remmen van haar auto het niet goed deden, ze haalt ze liever niet weer op. Daar kunnen wij een mouw aanpassen want we gaan toch die kant op. Eh, we komen wel een gordel achterin te kort, drie gordels voor vier kinderen. Die verantwoording wil R. wel voor zich nemen. Nou, vooruit dan maar, zo ver is het niet.
Aangezien ik zelf een paar (en nog een paar) biertjes heb gehad rijdt mijn wederhelft de terugweg. Op die route ligt een Mac, niet mijn eerste keus, maar u begrijpt, wel die van de kroost. Hoewel mijn oudste dochter net een paar weekjes “vegetarier” is geworden en zij slechts salade kan kiezen.
Zelf heb ik een best wel aardige Chicken Sensation, de friet is echter veel te zout. Snel rijden we verder en komen buiten de bebouwde kom op een 60 kilometerweg. A. rijdt 70 – 80 km per uur. In het dorp vlak voor onze bestemming geldt 30 kilometer per uur, A. gaat 40. En dan…
Oh nee, politie.
Wat zeg je?
Politie!
Ja, en??
Ik moet stoppen!!
Mijn lief sputtert nog wat, “we hebben vier kinderen op de achterbank, dat mag niet!” O ja, dat is waar ook. We stoppen, auto half op de stoep. A. laat haar raampje zakken. De agent legt uit dat hij ons aanhoudt omdat we te hard hebben gereden. “Oh” zegt A. Oom agent kijkt naar de achterbank. “Ik zie dat u vier kinderen op de achterbank hebt en ik neem aan dat u maar drie gordels hebt?” Ook daar kan A. moeilijk om heen draaien. “Ik breng twee kinderen van mijn broer weg, we komen net van zijn verjaardag“. “Dat is mijn papa meneer…agent” zegt mijn neefje op de achterbank. Die meneer gaat verder met zijn vragen: “Hebt u uw rijbewijs bij u?” A. betast een paar seconden haar jaszakken maar haalt snel haar schouders op. “Eh nee, die heb ik niet bij mij”. “Dat zijn drie overtredingen mevrouw. Hebt u gedronken?” “Mijn man wel, maar ik niet” zegt ze snel. Dat ik wel gedronken heb maakt de agent gelukkig niets uit. Hij vraagt waar we naar toe moeten, dat is nog een paar kilometer verder, waar we twee passagiertjes uit zullen laten stappen.
Tja, en wat verwacht je dan. Volgens de boeterichtlijnen van 2011:
Tot 20 kilometer te hard, € 99;
Meer passagiers vervoeren dan er gordels zijn, € 100;
Niet kunnen tonen rijbewijs, € 70.
De agent overlegd met zijn collega. “ze heeft niet gedronken”. Gedurende het gesprek tussen de agent en A. heb ik haar gezicht niet gezien maar dat stond kennelijk heel onschuldig. “Mevrouw u krijgt van mij een waarschuwing, rijdt u voorzichtig verder”. In opperbeste stemming maar enigszins verbijsterd gaan we verder. A. is zo enthousiast dat ze in no time weer 40 rijdt. “Het is hier nog steeds 30 mevrouw” zeg ik tegen haar. “O ja” zegt ze vrolijk en laat de snelheid iets terugvallen.
Geef een reactie