Hans Materne, eigenaar van Auto Torino, zit achter zijn bureau, ervoor zit Wouter. “Je begrijpt, dat gaat ’m niet worden. Het gaat nogal slecht in de branche dus we moeten inkrimpen. Ik kan je contract helaas niet verlengen.” Wouter Koedijk keek een beetje beteuterd voor zich uit. “Maar als ik nou deze maand nog een paar extra auto’s verkoop, ik kan mijzelf terugverdienen hoor!” De woorden passen niet bij zijn wanhopige blik. Wouter weet natuurlijk ook wel dat het niet zo goed gaat, maar ze hebben wel een hypotheek en over twee maanden hoopt Wouter’s wederhelft van hun eerste baby te bevallen. Hans zucht, die begrijpt ook wel dat het niet leuk is maar dit is niet het moment om medelijden te hebben. “Ik wil je geen valse hoop geven, we weten eigenlijk allebei wel dat de markt er op dit moment gewoon niet naar is. Maar ik zal je een kans geven: als je deze maand nog 5 van die Amerikaanse bakken verkoopt, krijg je een half jaar extra.”
Wouter zit achter de balie in de showroom. Hij heeft er eigenlijk helemaal geen trek meer in, maar nu directeur Materne een weekje op vakantie is moest ie wel. Leuke kans, die Amerikaanse bakken. Nou, mooi niet. Die dingen hebben verdorie staan roesten in de haven maar Materne dacht dat het een buitenkans was. Dertig had hij er gekocht, nu al weer anderhalf jaar geleden. Kroymans met z’n Haagse bluf raakte ze niet kwijt en dan zou het handelaar Materne zeker wel lukken, ja dûh. Wouter had rood aangelopen van woede toen hij zijn “kans” kreeg, hij kon zich nog net inhouden. Materne moest die resterende 18 zelf maar zien kwijt te raken.
Wouter kijkt naar het scherm met de leads, dertig staan erop voor deze week. Je wordt niet vrolijk van die telefoontjes en Wouter vermoedt dat hetzelfde voor die potentiële klanten geldt. Hij zal net beginnen te bellen maar ziet dan dat er twee auto’s tegelijk het terrein op reden. Krijg nou wat, d’r zit een AA-kenteken bij! Uit de auto met het AA kenteken, een grijze Volvo S80, stapt een blonde dame. Ze zwaait naar de bestuurder en gooit het portier dicht. Uit de andere auto, een Audi A6, kwomt ondertussen een man stappen, dertiger, type kleerkast. De Volvo rijdt weg met de Audi in het kielzog. Wouter kan zijn ogen niet geloven, maar die dame, dat is toch echt Máxima!
Eenmaal binnen komen Máxima en de kleerkast rechtstreeks op Wouter af. “Goedemorgen meneer Koedijk” begon Máxima. Wouter begon te stamelen, “Euh, u kent mij?”. Glimlachend wijst Máxima naar het naamplaatje op Wouter’s colbertje. “Oh, ach ja, stom, natuurlijk” Het stamelen wordt niet minder en Wouter krijgt een kop als een boei. “Geeft niet hoor” sust Máxima, “dat gebeurt wel vaker. U weet wie ik ben?”. “Ja, natuurlijk, Prinses, eh, Hoogheid, eh..” Wouter stotterde verder terwijl hij zich afvroeg af hij haar voornaam gewoon mocht noemen, maar de verlossing is nabij. “Zegt u maar Máxima hoor, dat doet iedereen. “
En opeens, gerustgesteld door de woorden van Máxima, stijgt Wouter boven zichzelf uit. “Natuurlijk, Prinses Máxima, wat kan ik voor u doen.”
“Ik kom hier natuurlijk voor een auto. Of eigenlijk een paar auto’s. Eigenlijk al sinds ik met Alex getrouwd ben rijden we in de die übercoole Volvo’s en ook sinds we getrouwd zijn zit ik hem aan zijn hoofd te zani.. eh, vraag ik hem of we niet in iets met wat meer, eh, wat zal ik zeggen, warmbloedigheid, temperament kunnen krijgen. En gisteravond zei hij: Max, als je dat nou zo graag wil, toe maar. Maar het kunnen geen nieuwe zijn, ook wij moeten het een beetje rustiger aan doen. Kijk maar eens wat je kan krijgen”.
En zo kan het gebeuren dat Wouter Koedijk en Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima der Nederlanden wel 3 auto’s uitzoeken, uiteraard onder het genot van een kopje koffie want, zo zegt Máxima, “dat hoort natuurlijk ook bij de Nederlandse identiteit”. Hoewel Maxima eigenlijk afgekomen was op het Italiaanse karakter van het autobedrijf van Hans Materne weet Wouter de interesse te wekken voor de Amerikaanse voorraad: een Cadillac CTS 3.6 V6 Sport Luxury Automaat, een Cadillac Escalade 6.2 V8 Elegance en een Cadillac SRX 3.6 Sport Luxury. De CTS en SRX zijn voor Maxima en Prins Willem Alexander in Nederland, de Escalade wordt in Lech geparkeerd. Nadat de orders getekend zijn vertrouwt Máxima Wouter toe dat haar schoonzus Laurentien ook wel trek heeft in zo’n Amerikaan, dat heeft ze overgehouden aan haar studie aan de universiteit in Californië. Ook haar neef Maurits zou het wel wat toelijken maar waarschijnlijk moet hij zich dan in verband met zijn huidige project eerst “behelpen” met een BLS, als het veel dorstiger wordt kan hij dat niet verkopen.
Mission impossible? Dacht het niet!
Meer weten?
Geef een reactie