Martin krabbelt zich een beetje over zijn buik, hij heeft wat last van jeuk. Hij neemt nog een Jack Daniels en kijkt even naar buiten. Misschien zou hij die ramen eens moeten wassen maar daar heeft ie nou echt geen zin in. Door de smerige ruit ziet hij de overburen in de voortuin zitten. Zij genieten van de zon maar dat kan Martin niet. Voor heeft hij schaduw en achter, nou ja, achter staat het gras samen met het onkruid 30 centimeter hoog en liggen een paar vuilniszakken. Binnen ziet het er overigens ook niet erg florissant uit. In de ene hoek van de kamer liggen allemaal reclamefolders en huis-aan-huisbladen. Op de tafel staan een paar lege wijn- en bierflessen en zakken chips waar nog wat in zit. In een andere hoek liggen wat kleren waarvan Martin niet meer weet of die nou wel of niet in de was zijn geweest. Het maakt Martin eigenlijk ook niet meer zo veel uit. Wat hij wel weet is dat er nog een fles jonge jenever in de keuken staat.
Martin was eigenlijk altijd al een bijzondere jongen geweest. Niet bijzonder hulpvaardig of bijzonder slim. Nee, eerder bijzonder eigenwijs en bijzonder vervelend. Zo had ie wel eens de scooter van de buurjongen geleend zonder dat aan hem te vragen. En omdat zijn moeder het allemaal zo leuk vond waren er nog wel wat ernstiger zaken gebeurd.
Toch had hij zich er een poosje aan weten te ontworstelen. Hij had een redelijk succesvol makelaarskantoor gehad. Toegegeven, dat was wel in “de goede tijd”, iedere nitwit kon toen makelaar worden, Martin dus ook. Een zeker zakelijk inzicht had hij ook wel, in die goede tijd had hij niet teveel in vaste lasten geïnvesteerd. En toch was het fout gegaan: de combinatie van liefde voor snelle auto’s en voor drank.
Eerst die snelle auto’s: die boetes liep hij niet echt leeg op maar een verbeurdverklaring van een Corvette van anderhalve ton toen hij net even wat sneller reed dan anders was een gevoelige klap voor hem. Die rechter leek nog wel zo aardig maar bleek een bitch eersteklas!
Van weeromstuit was ie gaan somberen.
Met de drank. Daar had hij nooit in gespuugd maar om één of andere reden was het na die veroordeling erger geworden. Óók als hij moest rijden. Óók als hij werkte. Óók als hij afspraken had met klanten. Het was dus geen wonder dat na die ene veroordeling er meer volgden. Eerst nog rijontzeggingen van een paar weken (het leek wel of de rechters medelijden hadden omdat hij bij een vorige veroordeling zo’n dure auto was kwijtgeraakt) maar na een paar keer (en een ongeval waarbij iemand omkwam) raakte hij ook zijn laatste auto kwijt. Kon hij die paar klanten die hij nog had ook niet meer bezoeken.
De politie heeft in Amsterdam een 43-jarige man gevonden die al zes maanden dood in zijn huis lag. De politie belde gistermiddag bij de man aan, omdat zijn familie geen contact met hem kon krijgen. De familie wilde de man laten weten dat zijn moeder op korte termijn zou overlijden. Toen de man niet opendeed en er geen aanwijzingen waren dat de man in het ziekenhuis of een instelling was opgenomen, ging de politie het huis in de Amsterdamse Diamantbuurt binnen.
De politie vond het lichaam van de man op de bank in de kamer. Uit onderzoek blijkt dat de man waarschijnlijk aan alcoholvergiftiging is gestorven; in de woning lagen verspreid meerdere lege flessen wijn en sterke drank.
Geef een reactie