Behalve de enige echte AW MyWeblogcontest is er nog een jubileum te vieren. Eigenlijk duurt het nog even (november) maar dan bestaat Honda 50 jaar als fabrikant van personenwagens. Iets eerder (augustus 1963) werd een Kei-truck, de T360 gemaakt, ook belangrijk voor de geschiedenis van Honda, maar eerlijk gezegd nogal saai. Nee, dan de Honda S500! Enige overeenkomst: 2 zitplaatsen. Nooit geweten dat de auto bestond maar bij de aanblik werd ik gelijk hebberig: een zo op het oog supersportieve roadster. Bepaald klein, dat wel: 330 cm lengte, 143 cm breedte. Ter vergelijk: een Fiat Barchetta is 392 cm lang en 164 cm breed. In de buurt komt de Daihatsu Copen (339 cm x 147 cm). Ook het aantal pk’s is niet om over naar huis te schrijven (44 stuks) maar dankzij een vlieggewicht van 680 kilo weet de S500 er nog een top van 129 km/h uit te persen. Het zou een gouden auto zijn om te bezitten.
Als de boekhouder in mij wakker wordt is het dromen snel voorbij: hoeveel veiligheid zal die roadster eigenlijk bieden? Airco ben je natuurlijk niet nodig, stuurbekrachtiging lijkt een overbodige luxe. Maar hoe zal het zitten? Kan ik mijn benen kwijt? Hoeveel kabaal maakt het? Rationele gedachten bij een irrationele auto.
Ik ben gewend aan iets heel anders: een Honda Civic 1.8 met de nodige toeters en bellen. Ingebouwde navigatie, airco, elektrische ramen, cruisecontrol: (bijna) allemaal zaken die tegenwoordig standaard zijn maar in 1963 nog niet bestonden of met een lampje moesten worden gezocht. Daar zit het probleem bij de twijfels over de S500: alle luxe die ik niet meer kwijt wil belemmeren mij te genieten van een gouden auto. Ik zit zogezegd in een gouden kooi!
Dat principe van de gouden kooi is op ook op andere situaties van toepassing: velen zouden wel zelfstandige willen zijn, of een andere, ontzettend leuke baan. We willen vrijheid van werken maar zekerheid over het inkomen. Dus blijven we hangen in een baan waar we chagrijnig van worden omdat je daar de hypotheek zo goed van kan betalen.
Tot er een moment in je leven komt dat je zegt (of dat iemand anders zegt…): tot hier en niet verder! Dan moet je het stuur omgooien en ga je toch voor die leuke baan. Of die mooie roadster…
Geef een reactie