Daar sta ik dan. Bijna iedere dag loopt de baas voor mij langs, zonder dat ie naar mij om kijkt. ’s Morgens komt ie, ’s avonds gaat hij weer weg. Ook al kijk ik hem met mijn bolle ogen hondstrouw aan, een eindje om is er maar zelden bij. En àls het al gebeurd, is het maar een klein eindje.
Het begon zo goed een jaar geleden. Baas en bazin hadden al een andere auto, van een vreemd merk. Ook Japanse voorouders maar wel gebouwd in Groot Brittannië. Ik kom dan wel uit India maar dan zit ik in ieder geval dichter bij huis. Maar goed, waar was ik gebleven? O ja, ze waren dus op zoek naar een tweede auto. Dat klinkt als tweede keus maar ach, dat ben ik, samen met mijn gelijknamige broertjes en zusjes, wel gewend. In ieder geval, de baas ging niet over een nacht ijs en uiteindelijk koos hij voor mij. Omdat ik lekker luxe ben uitgerust in de fabriek beloofde dat veel goeds. Dan wordt je niet gekozen om stil te blijven staan of wel soms? Nee, met dingetjes als navigatie en wel 98 pk compressormotor ben je gekocht om kilometers te maken! Nou, niet dus.
In het weekend sta ik er helemaal alleen voor, achter het hek ook nog. Als het nog lang duurt sla ik nog groen uit van woede! Maar voorlopige huil ik mij schoon van verdriet… Zal ik vertellen hoeveel kilometers ik nu op de teller heb staan? Nou? Alleen als je het niet verder vertelt hoor, straks gaan mijn broertjes en zusjes mij uitlachen. Oké, 
afgesproken? Goed, hier komt ie: zevenendertighonderd. Ja, ik doe het maar in letters, dan lijkt het nog wat. Dat is namelijk in anderhalf jaar tijd. Anderhalf jaar! Tss, is het niet schandalig?
Nu heb ik wel gehoord dat hij mij binnenkort op een lange rit meeneemt. Of gehoord, niet echt, maar ik kan gedachten lezen. Ja, echt waar! Zeker, wat dacht je, als ik je dit verhaal kan vertellen, dan is gedachten lezen een koud kunstjes hoor. Want áls hij een keer in mij zit, dan kunnen die gedachten immers geen kant op! Koud kunstje. In ieder geval, met een dikke week of zo, dan moet de baas in Hoofddorp zijn. Da’s wel bijna twee uur rijden! Kijk, dat zijn nog eens ritten. Anders blijf ik eeuwig jong, dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Geef een reactie